Ji Vir û Qamişlo *

                                                                             

 Pênûs di nava tiliyan de, kaxiza saya li ber min. Çav noqî dûr, dûr tibabekî. Mejî mişt mişt li min kumişiye, mejî deşo; ji his û geryana bi mij û moran a bûneweriyê, li dû “wez”ên bêwerz, li dû serencamên Binxetkirî. Li dora dûr û nêzê diherim û têm, lêbelê tu tişt li rû-pelê saya nayê xêzê.

Beytika Biçûk: Edith Piaf

 “ ’Ezîze Teresa, Îsayê zarok: Terka min mekin, terka min mekin!.
 Hêzê bidin min, dixwazim hê hebim, hê û hêtir bijîm; naxwazim kor bibim, dixwazim birevim, birevim...wekî berê!.”

 Edith Giovanna Gassion; ango jiyaneke bi bûhran, hinekî Fransaya kaotîk, hinekî romans, û dengekî dinyayî li kolanên Bellevîlleyê, li Parîsê. Keçeke sinoq î ji rehm û dilhebîniya dê û bav yekcar bêpar. Li xewleyên jiyanê bêperwaz û parastin. Mezinbûneke bixweber î bêhemd, û derbideriyeke li navê -ku di her jena dil de, wateya tenahiyê ne kêmî ya mirinê ye li ba-la wê.